تصفیه آب با استفاده از کوزه سفالی

کوزه سفالی

برای مشاهده کوزه در فروشگاه روی عکس کلیک کنید

طبق پژوهش های صورت گرفته، آب باران بهترین آب برای بدن انسان می باشد. اما با توجه به اینکه همیشه باران نمی بارد و ما همیشه به آب باران دسترسی نداریم، چگونه می توانیم به آبی هم تراز آب باران از لحاظ کیفیت و مفید بودن برای بدن دست پیدا کنیم؟! در ادامه پاسخ این سوال را می آوریم. دکتر روازاده: دانشمندان به این نتیجه رسیدند که اگر با خاک رس عالی و درجه یک کوزه های گلی ساخته، به طوری که وقتی آب را داخل آنها میریزند، بعد از گذشت سه روز هر آنچه در آب وجود دارد و مفید نمی باشد در داخل کوزه باقی می ماند و پس از آن، آبی که از بدنه کوزه به خارج تراوش شده است چیزی نیست جز آبی که خاصیت آب باران را دارد. البته حتماً باید توجه شود کوزه گلی، رنگ و لعاب نخورده باشد، زیرا در صورت داشتن رنگ و لعاب عمل تراوش انجام نخواهد شد. جالب توجه است که اخیراً در تحقیقات صورت گرفته توسط یکی از اعضای موسسه پژوهشی درمانی احیای طب جامع ایرانیان که از آب لوله کشی شهری استفاده نموده، گرچه آب را به طور کامل از آلودگی پاک ننموده است (زیرا توصیه ما استفاده از آب چاه یا چشمه برای تهیه آب سالم مانند آب باران از طریق این روش می باشد) اما با این وجود به وسیله همین روش یعنی استفاده از کوزه سفالی، ۶۰ درصد نیترات موجود در آب شهر پس از تراوش از کوزه کاهش پیدا کرده بود. توجه داشته باشید اگر برای طولانی مدت از این کوزه استفاده کنیم تراوشات آن به خارج کاهش یافته یا به اصطلاح کوزه جرم می گیرد. برای رفع این مشکل دو راه حل وجود دارد. اول اینکه کوزه نو تهیه کنیم و دوم اینکه شن را داخل کوزه ریخته و به مدت چند دقیقه آن را تکان می دهیم تا جرم ها برطرف گردند. توضیحات تکمیلی: در صورتی که کوزه جدیدی تهیه کرده اید، آبی که در سه روز اول از آن تراوش شده است قابل استفاده نمی باشد ولی از روز چهارم به بعد، هر آنچه از آن تراوش می شود آبی سالم همانند آب باران می باشد، حتی اگر آب جدیدی به آب داخل کوزه اضافه نمایید. منبع: کانال تلگرام دکترروازاده

اظهارات مهدیار نوروزی، از مشتریان شهر سفال، راجع به کوزه آب سفالی:
بنده متوجه شدم آب بعد از مدتی که تو کوزه میمونه کیفیتش بهتر میشه. آب تو هر ظرفی بمونه میگنده اما کوزه اگه بدنه اش تمیز باشد ظاهرا هر چه میگذره آب تازه تر میشه. من حتی تو خونه م تو تهران یه کوزه رو توی ظرفی میذاشتم و آب تراوش شده رو که جمع میشد میجوشاندم و پس از خنک شدن استفاده کردم که انگار از چشمه استفاده میکردم. مقدار زیادی از مواد سمی آب توی کوزه میموند و آب با کیفیتی از بدنه خارج میشد بعد از یکی دو هفته انقدر نیترات و سموم تو کوزه جمع شده بود که اگر توی کوزه رو بو میکردم انگار وایتکس تو بینی ام میریختن... البته من تو آزمایشگاه آزمایش نکردم و بطریق حسی فهمیدم اما با وجود اینکه براحتی دستگاه تصفیه آب در تهران در دسترسه اما اگر کوزه از غبار و آلودگی های محیطی دور باشه خیلی بنظرم از روش های دیگه بهتره. بشرطی خاکش طبق اصول سنتی درست تهیه شده باشه.